Af en toe verschijnt er een boek, waarover ik zo ontzettend enthousiast ben, dat ik het iedereen wil laten lezen. Het boek “Alsof het voorbij is” is één van deze boeken. Het is goed geschreven en stilistisch zéér sterk. In kort bestek (… pagina’s) weet Barnes een boeiend verhaal te vertellen over het groeiend inzicht in het eigen handelen met het klimmen der jaren. Het verhaal bestaat uit twee delen, waarin de tegenstelling tussen de beide levensfases ook in het taalgebruik tot uitdrukking komt.
In het eerste deel erft de hoofdpersoon, een gepensioneerde man, het dagboek van een oude vriend. Deze vriend heeft meer dan veertig jaar geleden zelfmoord gepleegd. Hij herinnert zich het laatste levensjaar van deze vriend en de rol die hij gespeeld heeft tijdens diens laatste maanden. Dit alles wordt met veel bravoure en jeugdige overmoed verteld.
In het tweede deel wordt de gedachtegang van de oudere man opgeschreven. Hij heeft in de loop der jaren meer levenservaring opgedaan en kan daardoor de gebeurtenissen uit zijn jeugd genuanceerder bekijken. Het taalgebruik in dit deel is minder direct. Er spreekt meer twijfel uit de woorden. Ook worden zinnen niet afgemaakt, opdat hij anderen niet kwetst.
Dit boek is terecht bekroond met de Booker Prize 2011 en de Europese Literatuurprijs 2012. Het verdient naar mijn mening een groot lezerspubliek.
